Marleen Nelen
boeken
beelden
bio
contact
nieuws
recensies


 



Alles wat licht is

Hebban.nl, oktober 2019: 'Verschrikkelijk mooi, dat is de cover van Alles wat licht is van Marleen Nelen. Gelukkig past de cover bij de inhoud; deze is namelijk net zo mooi. Een boek over een klein reizend circus, over hoe breekbaar het leven is en wat het betekent om echt vrij te zijn. (...) Er zit een hele mooie balans in Alles wat licht is. Een balans tussen de historie die zich op de achtergrond ontwikkelt en hoe de karakters zich ontwikkelen.Een prachtig jeugdboek, met vleugjes historische fictie en prachtige moment van relaties tussen mensen. Een boek waarin Luca voor zichzelf moet vinden wat vrijheid nu precies betekent. (...)
Alles wat licht is is het perfecte boek voor de herfst, terwijl het buiten kouder wordt, kan ik elke lezer aanraden om even te ontsnappen naar dit kleine reizende circus.Ik wil zeker meer lezen van Marleen Nelen, haar schrijfstijl is zo simpel maar zo effectief. Je voelt je verbonden met deze karakters en ik wilde alleen maar meer. Om nog even door het circus te kunnen zwerven, om nog even omhoog te klimmen naar het bovenste puntje van de nok. Om te tellen. En dan los te laten. booksandmacchiatos
mappalibri.be, november 2019: Marleen Nelen heeft een doordachte schrijfstijl, die eenvoudig lijkt, maar die raakt. Bovendien slaagt ze erin het circus tot leven te laten komen door de ogen van Luca: de circustent, de acts, de artiesten en de toeschouwers zijn heel overtuigend beschreven. Opmerkelijk is dat Nelen in haar beeldspraak vaak naar dieren verwijst: een vogel, een lipizzaner, een hagedis, een inktvis… (...) Hoewel de naam van Mussolini nooit genoemd wordt, dringt het fascistische bewind steeds meer binnen in de leefwereld van de twee jongens. De acts worden op een andere manier aangekondigd, er heerst onenigheid tussen de artiesten en een groot portret van de leider wordt opgehangen in de circustent. Het politieke klimaat komt aan bod in dialogen en handelingen, maar Luca lijkt er nooit veel belang aan te hechten. Hij denkt meer na over het verborgen houden van Yulia en zijn vriendschap met Berio.
Dit wonderlijke boek wordt aanbevolen aan 12- tot 15-jarigen. Toch zullen ook 15-plussers ongetwijfeld van deze roman genieten. (Charlotte Devlies)
lees-wijzer.be:
Veel van de boeken die je leest, ben je al snel weer vergeten. Maar van de sterkste boeken prenten er zich fragmenten in je geheugen. Die ervaring had ik ook bij Alles wat licht is van Marleen Nelen.
Een eerste onvergetelijke indruk krijg je meteen in de cursief gedrukte ouverture van het boek. De manier waarop de auteur de kunsten beschrijft van de broers Luca en Berio aan de trapeze is al even adembenemend als de circusact zelf. Ook verder in het verhaal slaagt Marleen Nelen erin om bijzondere momenten op zo’n manier te verwoorden dat de tijd stil staat en je als lezer even de adem inhoudt, zoals bij de eerste ontmoeting tussen Luca en Yulia: ‘Ik wist niets meer te zeggen. Mijn hart was stil.’ Prachtig is ook hoe ze de spanning tussen Berio en Luca laat zinderen na de eerste vertrouwensbreuk. Luca, Berio en Yulia staan het meest in de spotlights, maar ze krijgen extra kleur binnen het bonte circusgezelschap. Ook hier weet de auteur niet alleen de personages op zich scherp te typeren, maar ook hun onderlinge relaties. Neem nu mama Veronika, goochelaar en gauwdief, die zich over Luca ontfermde, maar uiteindelijk vooral één is met het circus: ‘Het circus zat in mama. Je kon het niet uit haar halen zonder haar in stukken te scheuren.’ Ze leeft op gespannen voet met circusdirecteur Lorenzo, maar weet zich op haar manier telkens weer staande te houden. Of neem de dwerg Vito (‘Hij was een dwerg en wist hoe het voelde om in de minderheid te zijn’) of de degenslikker Francesco die vanwege zijn aanvankelijke sympathieën met de fascisten in aanvaring komt met Mattia, socialist in hart en nieren.
Behalve met haar plastische stijl maakt Marleen Nelen ook indruk met de compositie van haar verhaal, waarbij ze verschillende verhaaldraden kunstig verweeft. Dat weefsel wordt trouwens heel mooi verbeeld in de omslagillustratie van Deborah van der Schaaf. Die illustratie vat net als de titel de kern van het boek samen: licht als lucht voelen de broers zich in de nok van de circustent en het licht is wezenlijk voor de foto’s die Yulia ontwikkelt, foto’s die een bijzonder licht werpen op de gruwelijke praktijken van de fascisten in Italië in het interbellum. Yulia is op haar beurt verbonden met de kardinaalvogel op de arm van een van de artiesten, een vogel die symbool staat voor vrijheid en repressie. Het is knap hoe Nelen ervoor zorgt dat de verhaaldraden elkaar niet alleen gaan kruisen, maar ook in elkaar gaan snijden. Naarmate Yulia de gedachten van Luca steeds meer gaat inpalmen, wordt de levensnoodzakelijke vertrouwensband tussen de twee broers aan de trapeze meer en meer bedreigd. En dan is er nog de alomvattende dreiging van het oprukkende fascisme die niet alleen de besloten wereld van het circusvolk ontregelt, maar ook de wereld eromheen. De auteur slaagt erin ook de indoctrinatie en de terreur van de zwarthemden krachtig op te roepen, al mist ze hier ook wel een kans om haar verhaal nog meer diepgang en te geven. De zwarthemden die ze in het verhaal laat optreden zijn zonder uitzondering stereotypen, wat ook al in hun bijnamen als ‘Gleufhoed’ en ‘Buldog’ vervat zit. Enige nuancering hier had het verhaal nog boeiender kunnen maken.
Zweven aan de trapeze en vleugels krijgen door de liefde, maar ook de dreiging van de zwaartekracht en van een schrikbewind. Marleen Nelen brengt ze samen in een krachtig verhaal over de ondraaglijke lichtheid van het bestaan, met ruimte om je eigen weg te gaan, wat Luca uiteindelijk doet met zijn zelfgemaakte minicircus van ijzerdraad. (Jan Van Coillie)
jaapleest.nl:
Luca komt in gewetensnood: kiest hij voor het circus en zijn broer, of voor zijn hartstocht? Een duivels dilemma dat zeer invoelbaar wordt beschreven. De relatie met zijn broer wordt brozer, waarbij de trapeze-act een sterke symbolische rol vervult. Het gaat naast vertrouwen ook om loyaliteit.
Alles wat licht is begint met een anticiperende proloog tijdens de circusact waarbij Luca overpeinzt hoe het zou zijn als hij ermee zou stoppen. ‘We brengen elkaar in gevaar, maar we kunnen het niet voor bekeken houden. Dat zou hetzelfde zijn als halverwege een val te zeggen: ‘Nu is het mooi geweest, ik hou ermee op’. Pas later vallen deze gedachten op zijn plek. Als Luca een meisje heeft ontmoet dat zijn hoofd op hol doet slaan. Yulia is een fotografe uit een familie die er niet goed op staat bij het regime, en dat is zwak uitgedrukt. Het verliefde stel moet uiterst behoedzaam opereren.
(...) Nelen is literair gezien een interessante schrijfster die menselijke relaties op het scherpst van de snede weet te vatten, met een goede balans tussen directheid en suggestie.
chicklit.nl, november 2019: Nelen weet met Alles wat licht is precies aan te geven wat het leven kwetsbaar maakt. Ze laat zien dat de kleinste steen een ver verspreide impact heeft: hoe één meisje ervoor kan zorgen dat het leven nooit meer hetzelfde kan zijn. Nelen versterkt deze kwetsbaarheid met haar schrijfstijl die weinig om het lijf heeft. Met eenvoudige bewoordingen en korte zinnen schetst ze effectief haar verhaal waardoor het voor jong en oud goed leesbaar is.
Alles wat licht is speelt zich af in een belangrijk stuk van de Italiaanse geschiedenis: de opkomst van Mussolini als dictator. Hoewel het niet erg is voor Alles wat licht is wanneer de lezer nog geen kennis heeft opgedaan over deze tijdsperiode omdat Nelen deze informatie als achtergrond in het verhaal opneemt, leest het boek makkelijker weg wanneer je deze voorkennis wel hebt.
De personages zijn erg jong, pubers nog, waardoor er voor de jongere lezer veel te herkennen zal zijn. Vooral Luca maakt een interessante ontwikkeling door omdat hij moet leren omgaan met de gevoelens die hij heeft voor Yulia en de jaloezie van zijn broer Berio. En Berio ontwikkelt zich op een manier die hem ten slechte komt: hij laat de jaloezie zijn leven bepalen en moet hier de gevolgen van onder ogen zien.
Marleen Nelen weet het kleine circus van Alles wat licht is vlot in je hart te sluiten. Je raakt verbonden met de personages en het circusgevoel is heel makkelijk op te roepen. Tegelijkertijd voel je de constante druk die op de broers en het gehele circus rust door de omgeving waar ze in hun dagelijks leven mee kampen. Een mooi staaltje historische fictie voor jong en oud. (Janneke van Geertruy)
pluizer.be:
Dit is een zeer sterk verhaal waar tieners, maar ook volwassenen, van kunnen genieten. Het is geweldig hoe we meegenomen worden in de leefwereld van Luca. Je kruipt echt in zijn gedachten en leeft met hem mee. Het verhaal is al van in het begin sterk. Eerst krijg je een stukje te verwerken van een dramatisch ongeluk dat later in het boek, en ook later in de tijd, een rol zal spelen. Daarna start het terug in de tijd met het verhaal hoe Luca als baby gevonden is. Dit zijn zo’n twee mooi vertelde stukjes dat ik al helemaal verkocht was. En ook de rest van het boek stelt niet teleur. Sommige scènes zijn heel beklijvend en blijven nazinderen. Zo ben ik fan van de fragmenten waarin Luca werkt en speelt met zijn eigen gemaakte kleine minicircus. Het geheel is een krachtig verhaal over liefde, doorzettingsvermogen, wilskracht, … dat niemand onberoerd zal laten. (Elke Verhulst)



Hertz

Nieuwsbrief Westerlo
, mei 2016: 'Goh, hoe doet ze het toch? Ik ben echt fan van de poëtische, gevoelige verhalen van Marleen Nelen! (...) Net zoals het mooie Nimf en het poëtische Over Zee is dit een verhaal om je in te nestelen. Mooi.'
Overlezenenschrijven.blogspot.be:
'Hertz is een fascinerend, rijk en spannend verhaal, tegen de achtergrond van armoede, groeiend verzet tegen arbeidsomstandigheden op de werven, en technische ontwikkeling. Sterke karakters, die dankzij een meesterlijke verteller stuk voor stuk vorm krijgen. (...) Wat mij betreft mogen we nog veel meer van Marleen Nelen gaan lezen.'
Goodreads.com
, november 2015: 'Ik vond het prachtig; die sfeer, die traagheid, die details. Ik was al fan van het detail. Ik wist nochtans dat je een verhaal kan doodslaan met te veel details, te veel gedoe, te veel woorden. Hertz is het tegenvoorbeeld. Je kan een verhaal weerlderig en open maken met details.' (An)
Jaapleest.nl,
december 2015: 'Hertz is een degelijke roman, meer nog geschikt voor techneuten dan liefhebbers van historische boeken, waarin de interesse en argwaan rond nieuwe ontwikkelingen wordt geschetst. Hij handelt over kristaldetectoren en elektroden, maar Nelen houdt het begrijpelijk en toegankelijk. De onvoorstelbare zeiltocht over zee, waarbij de jongens ontsnappen aan piraten, blijft geloofwaardig. Hertz is een gelaagd boek over een ontdekkingsreis: Finn ontdekt nieuwe technieken, hij komt achter de waarde van vriendschap en ontdekt bovenal dat hij een zelfstandig individu is, die zijn levensloop niet moet laten afhangen van de wensen van zijn ouders.' (Jaap Friso)
Hebban.nl, januari 2016: 'Finn blijkt een avontuurlijke jongen die er samen met zijn vrienden Isaak en Vanja op uit gaat om te stelen. Deze inbraken worden zo gedetailleerd beschreven dat de scènes een filmisch karakter krijgen. De komst van Aage, een jongen met interesse voor de wetenschap, zorgt voor een interessante wending. De inmiddels veertienjarige Finn ziet kansen om via morse contact met zijn vader te leggen. Nelen verbindt vanaf dat moment het avontuurlijke verhaal met een emotionele laag. Enerzijds prikkelt ze je door alle levendige beschrijvingen en alle inbraakpartijen, anderzijds laat ze je nadenken over alles wat Finn meemaakt (...) Hertz bevat veel meer dan alleen een goed beschreven avontuurlijk verhaal. Na de fragmentarische start bouwt het verhaal zich uit tot een aantrekkelijke, boeiende geschiedenis vol beeldspraak, symboliek en met interessante thematiek.' (Marloes Otten)
****
Boekenzoeker.org, februari 2016: 'Ergens begin 1900 woont Finn in een Noorse havenstad. Hij is een gewone brave jongen, zij het één die 's nachts op roverstocht gaat met zijn maat Isaak, die viool speelt en lenig is als een aap. Finns vader is zeeman en ontdekkingsreiziger, wat betekent dat hij zo goed als altijd van huis is. En daar heeft Finn stilaan genoeg van. Zeker nu zijn moeder erg veel tijd doorbrengt met de chique Christian. Hij besluit een radio te bouwen om contact te zoeken met zijn vader.
Neem je tijd voor Hertz. Lees het traag en rustig, om niets van de sfeer en de details te missen. Want dit is het verhaal van Finn, maar misschien nog meer dat van het stadje en de tijd waarin hij leeft.'
Pluizer.be
, februari 2016: 'Dit is een boek voor doorbijters, maar het is zeer de moeite waard.' (Annie Beullens)

Over zee

Jury Zoute Zoen, november 2010: 'knap opgebouwd, sfeervol coming-of-age verhaal, vol geloofwaardige personages en treffende observaties, gebalde poëtische schrijfstijl...'
Het oordeel van Friedl' Lesage: 'Wie de zee als hoofdpersonage in een verhaal verwerkt, moet ook poëzie in zich hebben. In ‘Over zee’ lees je op zowat elke pagina pure poëzie. Zoals in zinnen als ‘Louiza tovert, ik ben haar verhaal’, ‘Op de klip groeit een vuur. Straks nemen de kleine rode vlammen de taak van de zon over’ of ‘De kamer schommelt in de wind. Het huis is licht en ik ben zwaar.’Of in deze zin: ‘Klaus verdwijnt in een knik in het landschap’.... Al lezend ontdek je de Breguet en leer je wie Hopman is. En dat de mens altijd al heeft willen leren vliegen. Maar wie wil leren vliegen, moet ook instaan voor de gevolgen.'
De Morgen, december 2010: ' De zee is de onvoorspelbare protagonist in deze intrigerende jeugdroman. Ze bepaalt het bestaan van een benepen vissersgemeenschap, vol onderhuidse spanningen, aan het begin van de 19de eeuw, in een van de wereld afgesloten dorp aan de Engelse kust. Eb en vloed, woeste stormwinden en verlammende mist, het wisselen van de seizoenen en het vuur in de toren van wachter Auden. Ze dirigeren het ritme van de bewoners en hun schepen en meteen ook van dit knap gecomponeerde verhaal. Acker is aan het woord. Een dromer en verhalenverzinner, die enkel aansluiting vindt bij de outcasts van het dorp. Een eenzaat ook, wegens zeeziekte niet voor de visserij geboren. Noodgedwongen blijft hij aan wal als huishouder van zijn vader Dante en zijn stoere broer Nelson ("Hij is alles wat ik niet ben"). Tussen de roddelende vissersvrouwen houdt hij zich bezig met de netten en de vissen. Een zonderlinge fantast en anders dan de rest, die Acker, met een verbeten fascinatie voor vliegen. De zwaartekracht overwinnen, loopt als een rode draad door het boek, met de eenogige kauw Willem, met de mooie, raadselachtige Ione die met Acker steeds weer van de hoge kliffen gevaarlijk in zee springt, en met de mysterieuze uitvinder Klaus. Nelen zette hier, met veel zin voor suggestie en observatie, prachtige en geloofwaardige personages neer: de ritselende Morris, bijvoorbeeld: cafébaas, smokkelaar en inhalige verrader. Of de enigmatische kruidenvrouw Louiza, een krachtige vrouw met een beladen verleden. Marleen Nelen is een professional. Met haar poëtische stijl, die veel onuitgesproken laat, roept ze een onwezenlijke, mistige sfeer op, zinderend van onbestemd verlangen, en slaagt ze er tegelijk meesterlijk in een spannend verhaal te schrijven tegen een boeiende historische achtergrond. Met Over zee vond ze een hoogst originele vertelstem, die haar terecht de Zoute Zoen 2010 opleverde. (Annemie Leysen)
Kerk en Leven, januari 2011: '...Betoverend is ook 'Over zee' van Marleen Nelen. Het verhaal speelt in een ruig Engels vissers-en smokkeldorp, anno 1804, wanneer Napoleon Bonaparte in Europa op rooftocht is. (...) In zijn groei naar volwassenheid, gesymboliseerd door zijn vliegdromen, moet Acker tot op de bodem van de puberproblematiek gaan: de broederstrijd, de idealisering van de geliefde, de vader-zoon-verwachtingen. Nergens worden zijn problemen uitdrukkelijk ontleed. Het boek baadt als een schilderij van Turner in een poëtische, romantisch en vaak mistige sfeer.' (Jet Marchau)
Boek.be, januari 2011: '...Acker houdt meer van andere uitdagingen dan het gaan vissen op zee. Op een zeer menselijke wijze volgen we de werkelijk uitzonderlijke avonturen van deze jongen die doorheen een utopie toch zijn doel zal bereiken, en samen met een andere jongen een vliegtuig zal bouwen, op een moment waar niemand hierin gelooft. Een reis over zee, dan wel op zee, de uitdaging die zeker verre van evident is, en waar zelfs zijn bloedmooie vriendin haar twijfels over heeft… Het is een prachtig verhaal, een verhaal rond doorzetting en geloof, het avontuur dat leidt naar uitvindingen… volg je droom, als het ware… Terecht dat deze prijs werd uitgeloofd aan dit pareltje van de jeugdliteratuur.' (Patrick Vandendaele)
De Leeswelp, maart 2011: '... Dat die vliegdroom (van Acker) is gebaseerd op verschillende wetenschappelijke werken, studies en romans, geeft Over zee een stevige basis en een extra dimensie. Door het gebruik van de ik-vorm en de tegenwoordige tijd lees je bovendien Ackers gedachten en emoties als een aanhoudende stream of consciousness, vloeiend en betoverend. (...) De beschrijvingen zijn mooi en functioneel, want Acker is zelf een dromer, een verhalenbedenker. 'Ik ben niet een van je verhalen', verwijt de volwassen geworden Ione hem, 'Ik ben echt'. En ze kiest voor de stoere Nelson, die haar betovert met zijn krachtige armen in plaats van met verhalen. Op dat ogenblik beseft Acker dat hij moet kiezen, maar hij stapt in een nieuw verhaal, waarbij hij zijn wezenlijke ik probeert te verloochenen: 'Of ik een verhaal verzin of mijn eigen leven, wat maakt het voor verschil? Ik kan me voornemen dat ik een visser ben, en dan kunnen het dorp en ik, pa en ik, eindelijk stoppen met vechten...En ik ben niet verliefd op Ione.' (...) Het verhaal geeft een beeld van de zee in al zijn facetten, van poëtisch mooi tot ongetemd wild. Dit is een rijke roman, rijk aan ideeën, aan woorden, aan beelden, aan zinnen die je inkapselen en je overspoelen als de golven van de zee, die alomtegenwoordig is.' (Jet Marchau)
www.pluizuit.be, februari 2011: De verschillende thema’s (vriendschap, liefde, delen van kennis, samenhorigheid, opgroeien, overleven,...) zijn universeel en tijdloos en zullen zeker veel lezers aanspreken. Ook de andere personages werden door de auteur mooi uitgediept en zorgen ervoor dat je als lezer helemaal meegesleept wordt in het verhaal. (Hilde Umans)
NRC handelsblad, april 2011: '(...) 'Liftkracht, wrijving en turbulentie' vormen letterlijk en figuurlijk de rode draad in dit historisch interessante verhaal. Acker raakt zo in de ban van Newton, Bernoulli en de aerodynamica (Nelens research is lovenswaardig) dat hij Ione van zich vervreemdt. (...) Met sterke zinnen en sfeervolle suggestieve beelden brengt Nelen haar personages tot leven. Mooi is Ackers betovering wanneer Klaus hem het mechanische horlogehart toont, 'het kleine heelal dat zich in de tijd verschuilt'. Voelbaar is de fysieke spanning tussen Ione en Acker. Onverwachts is het vertrek van de eigengereide Nelson. En ontroerend pijnlijk is Ackers poging een vissers als zijn broer en vader te zijn. Passie, broederschap, en verraad doen deze roman bruisen als de zee.' (Mirjam Noorduijn) Download hier het volledige artikel.
www.pluizer.be: De auteur beschrijft subtiel hoe mensen die niet de gewoonten en tradities van het merendeel van de groep volgen, als zonderling en zelfs gevaarlijk beschouwd worden. Als lezer kan je heel goed aanvoelen hoe het voor Acker moet zijn om in zo'n leefwereld op te groeien terwijl de vroedvrouw, Ione en Klaus duidelijk al een hele stap verder staan in hun ontwikkeling als persoon.
'Over zee' is een heel ontroerend en boeiend verhaal over volwassen worden. Je voelt het verlangen van Acker om uit te breken en zijn eigen weg te gaan terwijl hij vastzit aan de zeer conservatieve ideeën van de dorpsbewoners. De sfeer is vrij filosofisch, soms zelfs wat dromerig en sprookjesachtig. De vier elementen bepalen het leven in het dorp en vormen een rode draad doorheen het verhaal.
Het is niet alleen een heel mooi verhaal, ook het taalgebruik is heel treffend. Het woordgebruik wordt beperkt tot de essentie doch dit wordt in heel mooie zinnen gegoten, soms heb je het gevoel dat je poëzie aan het lezen bent. Dit pareltje kan je best twee keer lezen: de eerste keer laat je je meeslepen door het verhaal en de tweede keer lees je traag om volop te kunnen genieten van de schoonheid van de taal.' (Hilde Ureel)

tekeningen ©Geertjan Tillmans

Nimf

Pluizer, juni 2009: ''Nimf' is een erg gevoelig boek over afscheid nemen van iemand waarvan je houdt. ... Vanaf het moment dat Tille uit de auto stapt, tot de laatste bladzijde, ben je geraakt door het verhaal. Nelen toont de kleine kantjes van haar personages en maakt ze zo ontzettend inleefbaar. En die inleving doet je het boek verslinden, hoewel dat hard klinkt voor zo'n teder boekje. Heel mooi geschreven boek, vol emotie, dat je aandacht vasthoudt van het begin tot het einde (en lang daarna...).' (Nele Janssen) Lees hier de volledige recensie.
Leeswelp, juni 2009: 'Met een ongetwijfeld grote kennis van zaken zoekt Nelen door Nours ogen onder elk blaadje en elke kiezelsteen naar minieme insectensporen en beschrijft ze minutieus elk lijntje van elke ontdekte insectenvleugel. ... Gaandeweg besef je hoe diep en intens [de beschrijvingen] het beeld van Nour bepalen. ... Nours evolutie wordt mooi in beeld gebracht. In de afzondering groeit de woede tegen zijn moeder. Het gemis, neergezet in ontroerende, korte herinneringen, leidt tot hoop en later tot verbittering. ... 'Nimf' is inhoudelijk en naar vorm een sterk boek, geschreven in een volle, rijke taal.' (Jet Marchau)
NDB Biblion, juli 2009: 'Met mooie vergelijkingen en treffende beeldspraak laat de auteur zien dat Nour zich vastklampt aan zijn verzameling omdat het de enige zekerheid in zijn leven is, maar dat hij gaandeweg ontdekt dat hij ook zonder insecten weer grip kan krijgen op de situatie. ... Door het hele verhaal sluimert een soort onderhuidse spanning waardoor je het boek niet weg wilt leggen, maar door wilt blijven lezen.' (Kirsten de Pré)
Standaard der Letteren, januari 2010: 'Len en Nour moeten hun boontjes alleen doppen en leren omgaan met hun woede en verdriet. Dit zware thema wordt opgefrist door de originele stem waarmee Nour het verhaal vertelt. Om zijn situatie te ontvluchten verdiept hij zich in zijn insectenverzameling. ... het jeugdboek overtuigt doordat het genoeg ruimte laat voor eigen interpretaties. Je kan de obsessie van Nour lezen als een tactiek om het leven onder controle te krijgen, nadat zijn moeder de grond onder zijn voeten heeft weggeslagen. (Vanessa Joossen) ***
www.boekenjeugdgids.nl, januari 2010: '...Het verhaal komt wat traag op gang en is mede door de vele beschrijvingen over de insecten niet makkelijk. Het is wel een subtiel verhaal over een in de steek gelaten jongen die zich vastklampt aan iets waar hij wel greep op heeft, het doden en vastprikken van insecten. Hoewel moeder Tille terugkomt, vermijdt de schrijfster de valkuil van een happy end. Een verhaal voor fijnproevers en betere lezers.


Maanlief

ijd, juni 2008: 'Mooi en vlot leesbaar boek waarin veel jongeren zich zullen herkennen. Het is ook een hoopgevend verhaal: als je je moed bij elkaar raapt om je leven om te buigen, dan merk je veel kracht in jezelf, en veel onverwachte steun in je nabije omgeving.' (Caroline Decanniere)
Linc-vzw, recensies Pluizer, december 2008: 'Heel vlot geschreven verhaal dat leest als een trein. Typische puberthema's zoals eenzaam voelen, verliefdheid en eetproblemen worden mooi in het verhaal verwerkt zonder dat het echt beladen wordt. De zoektocht van Mo naar zichzelf maar ook de onzekerheid van haar ouders die niet goed weten hoe erop te reageren worden realistisch beschreven. Mo vindt duidelijk de kracht in zichzelf om de touwtjes in handen te nemen en je kan haar groeiproces volgen in het verhaal. Boek om in een ruk uit te lezen en misschien ook wel inspirerend voor jongeren die wat met zichzelf in de knoop liggen.' (Hilde Ureel)